تعجب نکن اگر برایت شعر تازه ای نمی نویسم تمام مدادها وقتی خیس می شوند نمی نویسند....

حل شده ام مثل یک معما... راست می گفتی... ساده ام...!

عاقبت از بهار گل سرخی به یادگار خواهد ماند گل سرخی که آرزو داشت یک روز در میان موهای تو در باد برقصد ...

دل را به کدامین دریا باید زد تا هیچ موجی دیگر به ساحل بازش نگرداند ...

بساط شعر و شرابم، به پا کنید مرا هوای گریه ندارم رها کنید مرا به خندههای من اینجا دخیل میبندند خدا نکرده مبادا خدا کنید مرا... شما که اول و آخر قرارتان این است به زخم خنجر خود آشنا کنید مرااگر بناست

شانه ی جادّه ها همیشه گریه گاه ِ ماشین های تک سرنشین است...! ((مینا آقازاده))

در جغرافیایی که حتی پروانه ها هم از کودکان بیشتر عمر میکنند شما بگویید من چه شعری بنویسم؟

قاصدک شعر مرا از بر کنبنشین روی نسیمی که ز احساس برون می آیدبرو آن گوشهٔ باغ سمت آن نرگس مست که ز تنهایی خود دلتنگ استو بخوان شعرم را در گوشش یک نفر خواب تو را می بیند ((سهراب سپهری))

روزهای بزرگی درراه داریم دعاکنید باز هم برگردم هنوز بچه هایی چشم براه منند...از اون دعاهای نسل قبلی.......

می توانی غرور را کنار بگذاری و عشق زندگیت را به یک شام دونفره دعوت کنی... برای پرنده ها دانه بریزی و بعد، از دیدن نوک زدن آنها به دانه های گندم لذت ببری... می شود دقایقی را برای مادرت کنار بگذاری و چن

عشق یعنی که به یوسف بخورد شلاقی +درد تا عمق سر و جان زلیخا برود

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است دنیا برای از تو نوشتن مرا کم استاکسیر من نه این که مرا شعر تازه نیستمن از تو مینویسم و این کیمیا کم استسرشارم از خیال، ولی این کفاف نیست در شعر من حقیقت یک ماجرا کم

زندگی را هرگز نخواهیم فهمید اگر فقط چون یکبار در عشق شکست خوردیم دیگر جرات عاشق شدن را از دست بدهیم و از دلبستن بهراسیم. زندگی را نخواهیم فهمید اگر همه شانسها و فرصتهای طلایی همین الان را نادیده بگیریم فقط به این خاطر که در یک یا چند تا از فرصتها موفق نبودهایم.

تاهمسفرم عشق است در جاده تنهایی از دست نخواهم داد دامان شکیباییتا من به تو دل دادم افسانه شده یادمچون حافظ و مولانا در رندی و شیدایی از عشق تو سهم من ،همواره همین بوده استرسوایی و حیرانی ، حیرانی و رس

آغوشت را تمدید کن انقضای من رو به پایان است . . .

یادت را از من نگیر بگذار من هم مثل سهراب بگویم دلخوشی ها کم نیست . . . این شعرها بهانه اند جانک من من به هزار زبان ناگفته عاشقت هستم

یخ فروشی گفت زندگی مثل یخی است، آب شد و از من نخریدند

برگه های تخفیف30تا50درصد کتاب توزیع شدند

جزمن که راه عشق به تسلیم می روم بادست بسته هیچ شناگر - شنانکرد

وخداخواست که یک عمرنبیند یعقوب شهربی یار مگرارزش دیدن دارد؟؟؟؟؟