کودکی، مادرش او را به دست "نیل" می سپارد، تا برسد به خانه ی فرعونِ تشنه به خونَش،
دیگری را برادرانش به چاه مى اندازند، سر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد، مکر زلیخا زندانیش می کند، اما عاقبت بر تخت ملک می نشیند!
پس، به "تدبیرش" اعتماد کن، به "حکمتش" دل بسپار، به او "توکل" کن، و به سمت او "قدمی بردار"، تا ده قدم آمدنش به سوى خود را به تماشا بنشینی...
خدا که فقط خدای آدمای خوب نیست ... خدا خدای آدمای بد هم هست و این فقط خود خداست که بین بنده هاش فرق نمی گذارد.......
فی الواقع خداوند اوج بخشش ، اوج لطافت و اوج مردانگی است...
برچسب:
نویسنده: محمد یزدانی